سکوت دل من
هر شبی که پروفایلت غمگین میشود حماقتم گُل میکند!دستم مدام روی صفحه کلید میرود که برایت تایپ کنم...+ درد و بلایت به جانم غصه ی چه چیزی را میخوری؟بگو تا باهم بخوریم!غصه هایم سر میخورد روی گونه هایم...اخر مگر میشودبه کسی که دوستت ندارد امید بدهی و آرامَش کنی؟اصلا اگر دوای دردش بودی که پشتش را نمیکرد و نمیرفت...آخ از این دوست داشتنت که هر شب بلای جانم میشود...اما اینبار هم درد و بلایت را به جانم میخرم جانانه من...دستِ کم در عکس هایت برایم بخند!
برچسب:
نویسنده: سپیده حسینیپور